Şimdi, salaş bir meyhanede seni söylemek vardı kadehlere.
Avazım çıktığı kadar ve saatlerce.
Sesim kısılıp, kafam dünya olana kadar.
Güneş doğup, kuşlar uyanana kadar.
Ya da neyse unut gitsin,
İçime içime aksın sensizlik,
Kalbime dost olsun yalnızlık.
Ben şarkımı sessiz de söyler.
Seni sensiz de severim.