Neden mi güzel sana bakmak,
Çünkü hayat görünüyor gözlerinde…
Umutlar Yeşeriyor, Aydınlanıyor karanlıklar..
Bir başka oluyor Gülüşler, Daha bir anlamı oluyor cümlelerin…
Dünya daha bir renkli geliyor insana o kapkara renginden…
Sıyrılır gibi sanki kara bulutlardan mavi gökyüzüne,
Çıkan bir Gökkuşağı gibi eşsiz oluyor yüzündeki güzellikler,
Belkide anlatamadığım için kelimelerLe, yada sığmadığı için cümlelere…
Yanındayken unuttuğum için belkide kötü olan ne varsa,
Yada aklıma sadece mutluluklar yer ettiği içindir ne dersin…
Ve o kadar kolay ki kapılıp kaybolmak bakışlarında,
Korkmamak elde değiL, Sanki biraz sonra yok olacaksın, bilmeyeceksin nerdesin…
Rüya gibisin, uyanmak istemediğim o en güzel rüya gibi sanki,
Yağmurlar altında ettiğim son Dans gibisin,
Susamış toprakların suyla buluşması kadar mutluluk vericisin…
Neden mi güzel sana Bakmak,
Çünkü sana bakmak Görmek aslında güzel olan ne varsa…
Yanlızlıktan kurtulmak gibi sanki…
Kimsesizken gelip evin ortasına oturmuş tanrı misafiri gibisin…
Uzaksın, aslında yakın, yada yoksun ama sanki hep varsın…
Bu yüzden güzel sana bakmak,
Çünkü sana bakınca güller açıyor, karanlıklar aydınlanıyor…
Çaresi kalmamış son yolcuya yetişen son gemi gibisin çünkü….
Sen yağmurlar kadar dost, dostlar kadar da Lazımsın…
Olmalısın, Gülmeli , güldürmelisin…
Sana bakmalı ve şükretmeli insan yaşadığına…
Evet Sana bakmak bu yüzden güzeL…
Sen Yaşama umudusun belkide, Belkide umut için yaşamaksın…